25 Yaşında Aile Evinde Yaşayan Bir İşsiz Olmak! | İŞSİZLİK NASIL HİSSETTİRİYOR?

Şaşı şahsızsın.

Bu nesi? Şöyle bir şansınız var. Herkesin.

Herkesin. Ben bir de şeyi anlamıyorum.

Meslekleri benden daha iyi mesleklerim arkadaşlarım.

Yani onların iş bulaması ben daha fazla

şaşırıyorum ve daha fazla üzülüyorum açıkçası.

Yani mesela bir doktorun, mühendisin

ya da ne bileyim yazılımcının iş bulaması çok çok

daha kötü bir şey bence açıkçası.

Öğretmeninki maalesef alıştık ama

yani şey yok. Nasıl diyeyim size?

Mühendisin ya da bir doktorun

iş bulamaması çok çok daha ekstrem bir durum.

Tabii yani çok üst düzeyde. Gerçi doktorlar da

azalıyordur ama artık yazılımcılar da

Doktor lafım gelişiyor.

Ya ara şeyi hissediyor.

Yani bazı mesleklerde hakikaten insan şunu da istiyor.

Bak şöyle bir şansı var ama.

O bile işsiz.

Bu şans mıdır diyeyim bir de onu söyleyeyim.

Benim dönemimde hani öyle ya da böyle birileri iş bulabiliyordun.

Sen işsiz kalabiliyordun.

Benim şansım şuydu.

Yakın arkadaşlarım birçoğu telefonla falan iş bulmuşlardı.

Yanında başımda.

Ben böyle işsiz kaldım.

Çoğunlukla iş buldu.

Hepsi değil tabii ki bazı hakkıyla işlerini buldu.

Anladın mı?

Şey hissediyorsun ya.

Böyle olan bende bir eksiklik var.

Ben balım yıldığı oluyor.

Ben gerçekten bir dönem kendimi çok lafatızı böldüm ama yani pardon yani şey oluyorum böyle düşünüyorum ya bu insanlar herhalde bir şeyleri görüyor ben göremiyorum.

Bende bir salaklık var herhalde hatta şeyi yanılgısına çok düşmüştüm böyle ilk mezun olduğumda iş bulamadığımda bir 5-6 ay.

Dedim ki herhalde bende bir salaklık vardı insanlar bana çok belli etmiyor nedense falan böyle.

Artık yalnızlıktan böyle şeyleri düşünmeye başlamıştım.