CS22 - Üstad Kadir Mısıroğlu - 12 Mart Muhtırası, Hatıralar - Cumartesi Sohbetleri

O hatırayı yaşayanın nefsine bir pay düşer

Övünme it, pay düşer

Bizim cephemizde iki gün hapis yatan adam

Hapisten çıktıktan sonra iki cil kitap yazmıştır

Ben böyle kahramanım

Davam için hapse girdim.

Ben bu tavırdan nefret etmişimdir.

Hiç kimse kendine büyük bir ehemmiyet atfetmesin.

Allah'ın davasının hiç kimseye ihtiyacı yoktur.

Allah davasını kıyamete kadar devam ettirecektir.

Sen o davaya sahip çıkmakla kendini kurtarırsın.

Allah ganiyyül anil alemindir.

Bütün mükevbenata karşı zengin, müstani hiçbir şeye ihtiyacı olmayan bir varlıktır.

Ben olmasam şöyle olur, ben şöyle ehemmiyetliyim demenin bir alemi yoktur.

Sen emrolunduğun gibi dosdoğru ol.

Peygamber aleyhissalatü vesselam buyuruyor ki bu ayet benim sakallarımı ağarttı.

Emrolunduğun gibi dosdoğru ol.

Olursan kendin kazanırsın.

Senin mesainden hasıl olan neticeye Allah'ın ne kendisinin ne dininin bir ihtiyacı yoktur.

Fakat hatıratlar ister istemez faile bir iftihar payı.

Çünkü kimse kusurlarını yazmaz.

Rıza Nur gibi istisnalar hariç.

O Kemal Paşa'nın kusurlarını söyleyeceği için kimsenin bilmesine imkan olmayan kendi kusurlarını da yazmıştır.

Kanaat-ı Aciz Hanem'e göre Mustafa Kemal Paşa hakkında söylediklerine inanılsın diye.

Bak bu adamın kendine bile insafı yok, iltiması yok, kimsenin bilmeyeceği yanlışlarını bile yazmış densin.

Ve böylece Mustafa Kemal Paşa hakkındaki söylediklerine inanılsın diye bunu yapmıştı.

Bu bir istisnadır.

İnsanlar genel olarak hatıratlarda başarılarını yazarlar.

Bundan dolayı ben o iki gün hapis yatıp da hatırat yazan adamları hep kınamışımdır.

Buradan bir tefahür, nefse bir yem, bir kahramanlık vehmi aldım.

İddiası vehmi aldım ve bunu doğru bulmadım.

Onun için ben hatırat yazmak için nefsani arzularımın solduğu,

kabirle aramındaki mesafenin azaldığı bir zamanı bekledim.

Allah nasip etti 60 yaşını devirdikten sonra başımdan geçenleri o günkü şartlarda polisin işine yarayacak noktaları ketmetmek, gizlemek şartıyla hülasaten yazdım.

Bu yazdıklarım için de 12 Mart meselesi de var ama bunu ilk defa burada anlatacağım.

Rızanur el altından eşe dosta veriliyordu.

İzmit'te Abdurrahim Bey adında bir muhasebeci arkadaşım vardı.

Abdurrahim Bezci. Galiba yakın zamanda Hakk'a yürüdü.

Muhasebeciydi. Talebeliğimizden dostluğumuz vardı.

Büyük Doğu dergisi etrafında heyecanla toplanan insanlardan biriydi. O bizden yaşlıydı.

Abdurrahim Bey muhasebeciydi İzmit'te.

Boş kalınca yazhanesinde, çekmecesinde sakladığı Rıza Nur'u bir gazetenin içinde açarak okuyordu.

İçeriye Albay Rıfat Erçikan, bu ismi iyi hafızanızda tutun.

Rıfat Erçikan girdi. O zaman albaydı.

Biraz akrabalıkları vardı Abdurrahim Bezci ile.

Abdurrahim Bezci onu görünce hemen gazeteyi kapladı, kitabı çekmecesine soktu.

Rıfat Erçikan dedi ki Abdurrahim nedir o benden saklıyorsun?

Albayim bu sana yaramaz dedi.

Çünkü hem akrabası olmak dolayısıyla onu biliyor hem de davanın içinde olduğu için

askerlerin sırt sıklam Kemalist yetiştirdiklerine vakıf.