CS22 - Üstad Kadir Mısıroğlu - 12 Mart Muhtırası, Hatıralar - Cumartesi Sohbetleri

Bu topbaş grubu bir kısım zengin gençler o zaman Kabe etrafı mermer kaplı değildi.

Çakıl taşları seriliydi.

İbrahim diye sebilci.

Sebil de şimdi zemzemi her tarafa devlet koyuyor.

İsteyen istediği kadar içiyor.

O zaman öyle değildi.

Sebilciler vardı.

Zemzem suyunu doldurur testisini hacıların arasında dolaştırır.

İsteyene ikram eder.

İstersen bir bahşiş verirsin, istersen vermezsin.

Sebilci İbrahim adında birisi.

Hizmet ediyor.

Akşam namazı vakti.

O gençler hacca gelmişler ama aileden dindarlar.

Hacın ağırlığı yok üzerlerinde.

Konuşuyorlar ileri geri Kabe dahilinde.

O dedi ki, bak Beytullah'ın karşısındasınız.

Beytullah'ı seyretmek de ibadettir.

Malayani ile konuşmayın dedi.

Size bir zemzem vereyim dedi.

Herkese verdi.

Herkes bir tas içti.

O zaman böyle tasla.

Bana verdi.

Tekrar istedim.

Bir daha verdi.

Bir daha verdi.

Tekrar istedim.

Tekrar istedim.

Şöyle gözlerini açtı.

Bu maneviyatı inkar edenler var ya.

Bunlar manyaktır.

Manyak.

Birçok hadiseye insan hayatında şahit oluyor.

Benim hayatımda böyle yüzlerce hadise var.

O bana döndü.

Sırtıma vurdu.

Dedi ki bravo dedi.

Senin kavi bir imanın var dedi.

Bu zemzem ölçüdür dedi.

İmanlı adam buna doymaz dedi. İmanda zayıf olan bir tas verirsin, yarısını içer, yarısını döker dedi.

Ben de bunu iltifat kabul ettim. Dağılınca Emin Saraç Hoca'ya dedi ki, bu çok zemzem içen arkadaşınız var ya dedi.

Sebilci İbrahim diyor bunu, garip bir adam. O gruba hizmet ediyor, onlar da biraz bahşiş veriyorlar, bütün sene ondan geçiniyor.

Buna dikkat edin, dili yüzünden bunun başına bir bela gelecek dedi.

Emin Hoca bana dedi ki bu İbrahim böyle diyor dedi.

Hayırdır inşallah ne biliyor benim çok konuşan bir adam olduğumu dedim.

Türkiye'ye geldim.

Haziran ayının 10'u veya 11'i.

Bir telefon geldi bana.

Bir adam abi nasılsın hal hatır ediyor.