Coşkun Aral'la İmkânsız Coğrafyalar [w./@CoşkunAralAnlatıyor ]

çalıp halka dağıtan insanlar

diye tanımlanıyor. Bizim

ailenin 1926'da

karar verilip

1929'da faaliyete geçen bir un fabrikası var.

Güneydoğu Anadolu'nun ilk

un fabrikası. Elektrikle

kendi elektriğini kendi üreten

değirmen değil, değirmenin

girişli bir fabrika. Niye

kuruluyor bu fabrika derseniz Cumhuriyet'in

daha üçüncü yılında. Mustafa Kemal

Diyarbakır'da İsmet Paşa

Bitlis'te Rusların

içinde Ermeni

komitacıların olduğu ordu

Sihir'de doğru yaklaşıyor.

Bitlis geçiliyor. Bugünkü

Baykan ilçesine kadar geliyorlar.

Allah'tan Rusça'da devrim oluyor.

Çarlık yıkılıyor. Ama o süreç

içinde Osmanlı ordusunun tıpkı

senin arkandaki Viyana

kuşatmasını anlatan o haritada olduğu gibi

en büyük sıkıntısı

ordunun yiyecek ihtiyacı.

Özellikle Tayın dediğimiz

hububattan, karbonhidattan oluşan

bu da ihtiyacı.

Çünkü 1915'de başlayan

o teçhirle beraber bölgedeki

gayrimüslimler arasında

bu işi, yani değirmencilik

işini yapanlar, emeliler.

Onların bir kısmı katledilip bir kısmı göçe

zorlanınca bölgedeki değirmenler

kullanılmamış. Kullanacak yapıda

ya yok edilmiş ya

da öyle bir teknolojiye

sahip insan yok.

Kullanma kabiliyeti olan insan yok.

ordumuzun o sert buğdayı

öğretme imkanı olmayınca

hani

kaynatacak ısı kaynakları da yok

savaş açısının sonuçta

çok ciddi bir sıkıntı yaşanmış

o sıkıntı çok ciddi

savaş deneyimi olan

İsmet Paşa tarafından doğru anlatılıp