Ruhum Daralıyor, Kalbim Sıkışıyor, Çatlıyorum - Latife-i Rabbaniye @Mehmedyildiz

Önemsemez.

bir kez çitler yer. Kaç saniyelik

bir lezzet alır ondan? İki saniyelik

bir lezzet alır. Biz gençliğimizi öyle çitleyip yiyoruz

tohum hükmündeki. Halbuki toprağı ekse

ne kadar lezzet alacak?

Of elmasından lezzet, muzundan lezzet,

çileğinden lezzet, şeftalisinden lezzet

alacak. Şimdi dışarıdaki bir insan

neden kabiliyetlerin gelişmesinin

önemli olduğunu bildiği halde ahirete önem vermiyor?

Çünkü içindeki bu

kabiliyetleri, tohum hükmündeki

kabiliyetleri keşfedememiş. Ne zannediyor biliyor musun?

Böyle benim arpamı verin, suyumu verin, dünyada da yaşayayım, iş, güç, evlilik falan, o araba, ev, ev, daha sonra da zaten ölümü bekler, ölüp giderim diye zannediyor adam.

Allah Allah, olaya bakın yani.

Çok affedersiniz ağır olacak da, hani derler ya, öküze inci kolye taksam fark eder mi derler.

Fark eder mi?

Fark etmez, saman onun için daha kıymetli.

İşte aynı böyle bizim içimize inci kolye takılmış.

Bu kabiliyetlerin her birisinin birazdan nasıl lezzetler verdiğini birlikte anlayacağız.

Hatta böyle lezzetin tadı damağımıza gelecek, inanın bana.

Ama bunların keşfedememiş bir insana taktığında hiçbir anlam ifade etmiyor onlara.

Ve ne oluyor biliyor musunuz?

O çekirdek hükmündeki manevi organlar yani latifeler, yani kabiliyetler.

Çekirdekte kaldığı için ağaç olup vazifesini yapmadığından vazifesizlik onu darlayıp sıkmaya başlıyor.

Şimdi bazen evinde çocuğu olanlar bilir.

O çocuk evde vazifesizlikten sıkılır.

Evi birbirine katar mı? Katar.

Çocuğa bakarsın çocuk nerede diye çocuk tavanda çıkar.

Çünkü çocuk vazifecikten sıkılıyor, bütün evi dağıtıyor.

Öyle değil mi?

Bazen de anneler dayanamıyor, çocuğun eline ne veriyor?

Tablet veriyor.

Bak bir tane çocuğun eline tableti ver, iki gün sonra koyduğun yerden geri al.

Öyle değil mi çocuklar?

Niye böyle oluyor?

Çünkü bir insanın ruhunu gezdirirsen cesetini yani bedenini gezdirmeye gerek kalmaz.

Çocuk bile buna örnek değil mi?

Otur dediğinde oturmayan bir çocuk buna örnek.

Hatta buna böyle en basitinden örnek vereyim.

Bizim böyle üniversitede arkadaşımız vardı.

Gamer, meymır diyorlar ya böyle.

Burada da var birkaç arkadaşımız.

İki tane bilgisayar alırdı, bir otururdu, tavuk döner, cips kola, böyle işte evine ne gelirse.

Bak 50-60 saat masa başından kalkmayan arkadaşlar var.

Burada da bir kardeşimiz var, bana anlattı.

35-40 saat gözüm kırpmadığım oldu dedi.

Niye?

Çünkü ruhu meşgul olunca bedeni meşgul etmeye gerek kalmıyor.