CS117 - Üstad Kadir Mısıroğlu - Çözüm Süreci ve Başkanlık Sistemi - Cumartesi Sohbetleri

Böyle bir devlete ihanetin cezası elbette idam olmak lazım gelir. Zira hakaik-i Muhammediye'nin galip...

...Sem aleminin bugün de lideri Türk milletidir, istikbalde de o olacak.

An-u billahimineşşeytanirracim, Bismillahirrahmanirrahim. Ve ma tevfike illa billah, aleyhi tevekelte ve aleyhi ünib. Sadakallahu'l-azim.

Bu haftada suallerinize cevap vereceğiz.

Abdülaziz sor.

Eyvallah.

Kadir Bey, anlı şanlı Osmanlı diyorsunuz.

O zaman Kabatçı Mustafa ya da patrona Halil de ne oluyor?

3-5 kişi saraya kafa tutabilir bir durumda.

Bu nasıl tenakuz?

Siz bir adama ihtiyar, eli titriyor, böyle iki kat olmuş görseniz.

Bu adam hayatı boyunca böyleydi der misiniz?

Biliyorsunuz ki bu onun hayatından bir safadır.

Elbette o da çocuk olduğu, delikanlı olduğu gençliğini idrak etti.

6,5 asırdır Osmanlı asırları.

6,5 asır içinde elbette bir takım iniş çıkışlar olacak.

Bu kainata hakim bir kanun icabıdır.

Külle halin yezul.

Her hal zail olucudur.

Gelip geçicidir.

Allahu azim-i şan, beka sıfat-ı ilahiyyesini çok söyledim.

Zat-ı uluhiyetini hasretmiştir.

Bundan dolayı devletini ebed müddet dedi diye ebedi olacağı değil, bu uzunluktan kinayidir.

O devletinde zaaf zamanları olmuştur.

Dirayetsiz adamlar eline geçtiği olmuştur.

Yalandan Müslüman oldum diyerek gelip araya karışıp ihanet edenler olmuştur.

Beşeri zaaflarına mağlup olanlar olmuştur.

Bir insanı değerlendirirken de, bir devleti değerlendirirken de galip vasfa göre hükmedilir.

Galip vasfa.

Biz Osmanlı'ya bakışımızda galip vasfa göre hükmediyoruz.

Ve bazen pişman oluyorum, deryaya düşmüş gibiyim, Osmanlı tarihi yazıyorum.

Bakıyorum benden evvel yazılanlara.

Kimi metiye yazmış, kimi reddiye yazmış.

Bu tavrın ikisi de gerçekçi değildir.

Mesela Ziya Nur, benim arkadaşımdı. Güzel bir insandır, ruhu şad olsun.

Sarı Selim için hiç geçmedi, iftiradır diyor.

Buna benzer, bütün kaynakların ittifak ettiği bazı kusurları iftira olarak sayıyor.

Bu tarihçilik değildir.

Arapların bir atasözü var.

Aynı rıza an külle ay bin keli iletin kema enne aynes suhtü tübdül mesaviye.

Bir şeye ondan razı olarak bakan göz kusur görmez.

Tıpkı kusur görmek kastıyla bakanın meziyet görmediği gibi.

Ama bu sokaktaki adam için doğrudur.

İlim adamına yakışmaz.

İlim adamı hissilikten ari olmalıdır.

Ben tarih yazıyorum alsın baksın bakalım kusurları inkar mı ediyorum?

Ama o kusurlara rağmen Osmanlı'nın büyüklüğünü kabulleniyorum.

İnsanların çoğu çoban seviyesindeki bir telakki tarzıyla, çobanı takdir için değil de okumuş yazmaktan ekseriye uzak olmaları itibariyle söylüyorum.

Bir adamı beğendiler mi? Ondaki bir meziyeti takdir edemezler. Zaaf gibi görünüyor.

Beğendiler mi? Bir kusuru da kabullenemiyorlar.