KANSERDEN KORKMA - Olmaz Öyle Saçma Tıp - Prof. Dr. Umut Barbaros -B05

Merhaba Hocam. Olmaz Öyle Saçma Tıba Hoşgeldiniz. Hoşbulduk. Siz Cerrahsınız. Evet. Bir insan niye cerrah olur? Bilmiyorum. Hakikaten niye cerrah olur? Düşünerek cerrah olacağını sanmıyorum. Ben tıp fakültesini de isteyerek yemedim zaten. Ne istiyordunuz da tıba düştünüz? Ben endüstri mühendisi istiyordum. Babam doktor olmamı istedi. Bizim nesil bilir. Önceden tercih yapılıyordu. Tek tercih yaptım tıp. Ortalarda bir yer. Nasıl bir şey cerrah olmak? Farklı. Normal tıp tababetinden biraz daha farklı. Ne gibi? İşin içinde manipülasyon var. Ölüm kalın biraz daha yakın. Biraz daha ego tatmin edici. Ego problemleri olan patrojiler.

Bir de mekanik tarafı var.

Usta gibi açıyorsunuz aslında içini değil mi?

Bu uğraştığınız organizma sonuçta insan.

Yani araba tamir etmiyorsunuz.

Ama tabii güçlü bir teknisyenlik tonanı olması gerekir.

Dolayısıyla bir yaşta da bitiyor mu aslında?

Yani bütün tıp aslında bir yaşta biter bence.

Çünkü tıp devrim demek.

Sürekli yenilemek gerek.

Sizin bildiğiniz tıp devam eder de gerçek tıp bitmiş olur.

Yenilenmeyi durduruyorsunuz belli bir süre sonra yakalayamazsın.

Ben cerrahi yakalamaya çalışıyorum şu anda.

Yakalayabildiğimi düşünüyorum.

Yakalayamadığım anda zaten bitmiştir.

Neler oluyor mesela?

Her gün bir şeyler oluyor.

Siz her günü yakalayamazsınız.

Yılda bir kendinizi update ediyorsunuz.

1900'e başlayan cerrahi, modern cerrahi 2000'li yıllarda aynı gibi duruyor felsefe olarak.

Ama arada böyle dekatlarda devrimler var.

Eğitimde de kesip biçiyorsunuz değil mi?

Evet öğrenirken birilerinin rehberliğinde bağımlılığı yapıyorsun.

Kesip biçme kelimesi çok doğru değil.

Niye o ayıp mı sayılır?

Çünkü oradaki şey meta insan.

Kadavra keserek öğreniyorsunuz değil mi?

Kadavra eğitimi her yerde o kadar şanslı olmuyoruz.

Kadavra üzerinde anatomi dersinde eğitim alıyoruz.

Ama cerrahi eğitimi bildiğimiz hastalarda usta çırak ilişkisi öyle yapıyoruz.

Peki esas konumuza gelelim.

Siz aslında kanser uzmanısınız.

Ben genel cerrahinin her bölümünde hizmet vermeye çalışıyorum ama onkolojik cerrahi seviyorum.

Çalın en büyük korkusu kanser.

Ben de korkuyorum.

Hepimiz korkuyoruz.

Ne yapmak lazım?

Kanserojen o kadar çok şey var ki yaşadığımız ayette bunları dışlamak çok zor.

Benim şimdiye kadarki kanserle ilgili hissettiğimi öğrendiğim kendime ve etrafıma yakın çevreme söylediğim ve hastalarıma söylediğim önemli bir şey erken hissetmek.

Hissetmek mümkün mü peki?

Evet tabii bazı uyarıları var.

Ama şimdi böyle dediniz diye evhamlanacak bir sürü insan var.

Evham kötü bir şey değil ama mesela sürekli karnı ağrıyan birisinin bu gazdır demenin ötesinde bir şey yapması gerekebilir.

Peki bir de sinsileri var anladığım kadarıyla.

Pankreas kanseri daha sinsi seyreder.

Tabii ki.

İşte sarılık ve ağır oturduğunda genelde geç kalınmıştır.

Bunda da aile hikayesi önemlidir.

Genellikle yumurtalık kanseri çok sinsi seyreder.

Normal rutin kontrolüne gitseniz bile birinci yılda üçüncü evrede yakalanabilirsiniz.