Hangimiz Biraz Sapıtmış Değiliz Ki?

Selamun Aleyküm Kardeşler. Yeni bir videoyla karşınızdayım. Bu sefer bir reddiyeye cevap vereceğiz.

Şimdi bir arkadaş benim aklımda bayağı bir video çekmiş. Hatta muhtemelen en çok izlenen 6-7 videosunun 3-4 tanesi bana reddiye olması cihetinde.

Ve şey, ayetler var ayetler tadında videolar. Genel olarak hani arkadaşın söylediği her şey orada ayet.

Ve biz ayetleri inkar eden şeyler durumundayız. Videoda şey diye bitiyor işte, dinlenmesi caiz değildir.

Hani oradaki checklistte ismimiz yok.

O yüzden harama bulaşmak istemeyenleri videonun dışına alıp devam edebiliriz.

Neyse.

Şimdi bu yıllardır böyle bir Türkiye'de bu şekilde bir söylem ve tarz var.

Bu mesele de kısaca da olsa bunun üzerinde durmanın pek çok Müslümanın kendisiyle ilgili algısını düzelteceğini, diniyle ilgili algısını düzelteceğini,

işte kendi sözlerini sanki Resulullah söylüyor da siz ona bir şey söyleyince Resulullah'la kavga ediyormuşsunuz gibi bir pozisyona sizi sokanların bu meseleleri nasıl tetkik ederek konuştuklarını.

İlmin dilde bir laf değil, bir icraat, bir tefekkür, Allah'ın kalbe attığı bir nur olduğunu anlamanız sadedinde de faydalı olacağını sanırım.

Yoksa sadece bu arkadaş olsaydı ki uzun yıllardır da böyle yapıyorum bunlara cevap vermiyorum.

Fakat böyle bir şey var, gündem var. Bunlara cevap verilmeyince insanlar cevap verilemeyeceğini zannediyorlar.

Dolayısıyla bir tane video çekeceğim. Çok fazla devam ettirirse ne yapacağımıza bakarız.

Ama gerekirse onlara da cevap verebilirim.

Şimdi konu ne? Konu şu.

Sosyal medyaya bir fotoğraf atılıyor. Atılan fotoğrafta ben varım, benim yanımda talebeler var, karşıda arka tarafta da bayanlar var.

Olay şöyle gelişiyor abi ki bunu anlattık. Bu arkadaş konuyu manipüle ediyor.

Çünkü yalan söylemek günah değil abi. Yani iftira atmak, insanlar hakkında suizan oluşturmak, bunların günah olduğuna inanmayan ya da sadece lafla günah olduğunu söyleyip icra etmekte hiçbir beis görmeyen bir grupla karşı karşıya.

Meselenin önce arkasını anlatayım.

Arkası şu ben Konya'ya konferansa gittim.

Ondan sonra Diyanetim bir gençlik merkezinde arkadaşlar çok rica ettiler.

Dediler ki hocam burada talebeler var.

Ondan sonra Ankara'nın merkezinde Sıhye'de Ankara Tıp gibi işte Hacettepe gibi yerlere çok yakın bir lokasyonda bir gençlik merkezimiz var.

Çok hevesli gençler var.

Gelir misiniz görüşür müsünüz?

Ben de tamam dedim.

Gittim abi oraya.

Bölmüşler ortamı.

Bayan erkek ayırmışlar.

Ondan sonra bayan erkek ayırmışlar fakat kapının önünde ben konuşmaya başlamadan önce bekleyenler var.

Yani onlar dışarıda kaldılar.

Ve sesi duyamıyoruz dediler.

Ben de dedim ki abi şöyle yapalım.

Şu sıradaki erkeklerin bir kısmı yanıma gelsin otursun.

Bayanlar da onların yerine otursun.

Dışarıda kalmayın.

Defolup gitmeyin.

Tabiri caizse.

Hatta sonra konuşmanın bir 10. dakikası civarında falan daha da kalabalıklaştı.

Dışarıda kalanlar gene olmaya başladı.

Dedim ki abi bundan sonra kapıyı kapatalım.

Ben dışarıda kalanları alın bir yere oturtun ağırlatın ağırlayın.

Kafe gibi bir yere geçirdiler aşağıda.

Oraya geçtiler.

Ben bu arkadaşlarla konuştuktan sonra gittim onlarla konuştum.

Beni beklediler.

Olay bu kadar.

Ve çok da güzel bir ortamdı bence.

Yani gelen Müslüman çocukların falan hiçbirisinin gönlünü kırılmadı.