Caravaggio ve Avrupa Resim Sanatı Üzerine [w. @CelilSadk1 ]

İtalyanlar Quattro Cento diyorlar.

Yani 1400'ler olarak basitçe söylüyorlar.

Ya da Rinas Cimento diyorlar.

Giorgio Vazari'nin dediği gibi.

Yani yeniden doğuş şeklinde söylüyorlar. Neyin yeniden doğuşu? İşte antik medeniyetin yeniden doğuşu. Antikitenin, antik Yunan ve Roma özellikle hem felsefesinin hem mimaricisinin, heykel sanatının ve resim sanatı aslında var.

İşte Apeyes gibi, Apolodorus gibi, Zeuxis gibi ressamlar var ama resimlere ulaşmasa da biz bunların resimlerinin betimlemelerini biliyoruz.

Yani resimlerinin detaylı betimlemeleri var.

Hatta Sandro Botticelli'nin Apeles'e İftira diye bir resmi vardı.

Dordan Apeyes'in yapmış olduğu bir resimden yola çıkarak yani onun yazılı metinlerinden yola çıkılarak resime dönüştürülmüş bir versiyonudur.

Aslında şöyle antik Yunan ve Roma'ya özellikle de Roma'ya döneriz ama ortaçağ karanlığı diye ve işte çok sanat tarihinde bir şey yapılmadı denilen dönemden önce bir erken Hristiyanlık sanatı vardır aslında.

Erken Hristiyanlık sanatı biraz mitolojinin update edilmesi diye anlatırım ben hep basitçe.

Yani mitoloji Hristiyan bir kimliğe bürünüyor ve değişiyor.

Yani işte İsa tasvirini nereden şimdi kimse İsa'yı görmedi.

200 yılında, 33 yılında İsa öldü, 200 yılında bir pagan düşünür.

İşte diyelim ben 34 yaşında bir paganım.

Yarın vaftiz oldum, Hristiyan oldum ve ben tasvir yapıyorum.

Şimdi bana diyecekler ki hadi diyecekler sen işte Apollonuz Zeus'u yapıyordun şimdi de İsa'yı Meryem yap.

Benim elimde görüntü yok.

Elimdeki görüntü ne?

Helios, ışığın tanrısı.

E İsa İncil'de ne demiş?

Ben dünyanın nuruyum.

Tamam işte Heliosu ben ufak değişikliklerle İsa'ya dönüştüreyim.

Aslında böyle başlıyor.

İşte satiller şeytana dönüşüyor.

İçki düşkünü, daha böyle cinsellik düşkünü yaratıkları oldukları için.

Zamanla onlar şeytan görüntüsü alıyor.

Neden? İşte İncil'de mahşer günü geliyor.

İsa diyor ki koyunlarla keçileri birbirinden ayıracağız.

Koyunlar, inananlar, keçiler, şeytanlar.

Bu şekilde hep yavaş yavaş, bu yavaş bir süreç.

Sonrasında artık yerleşiyor bir görsel dil yerleşiyor.

Görsel dil yerleştikten sonra da bizim ikonografi dediğimiz ve aslında ben batı sanat uzmanıyım derken bir noktada ikonografi dediğim simge bilim.

Benim asıl uzmanlık alanım.

Yani ikonografiyi biz bugün eğitimler verirken çok basitçe ifade ediyoruz.

Resim okuma dediğimiz şey.

İşte resim okuma atölyesi aslında ikonografi atölyesi.

Bu resim okumaları ilk orta çağda okuma yazma bilmeyen toplum kilisenin duvarlarından kendi peygamberlerinin yaşam öykülerini okuyabilsinler diye var.

Ve bu yüzden de sadece amacı yönelik bir sanat anlayışı olduğu için, öğretici olduğu için perspektif yok, anatomi yok, mekan algısı yok, doğa anlatımı yok, hiçbir şey yok.

Sadece korkunç gözüken İsa'lar, Pantoprator İsa, Evrenin Hakimi İsa, Teotokos, Tanrı Anası, Meryem Ana, İsa bebek bir durur, kaşlar çatık, elde taklis işareti falan böyle.

Yani çok sert ifadeleri vardır ama daha sonra Rönesans bunu değiştiren kısmı olacak.

Rönesans İtalya'da doğuyor öncelikle ve İtalya'da doğmasının sebeplerinden bir tanesi

Orta Çağ'daki skolastik düşüncenin, kilisenin baskısının, hele ki feodalitenin olduğu bir dönemde

işte bölük pörçük derebelikler şeklindeki Avrupa'da merkez otoriteyi biraz kilise sağlıyor.

Yavaş yavaş bu engizisyon mahkemeleri de kurulacak ileride işte Orta Çağ'da tamamen tek güç kilise olmaya başlayacak.

Ama İtalya biraz bunların dışında kalır.

Ve Vatikan hani Roma'da olmasına rağmen aslında tam Hristiyanlığın kalbi İtalya'da olmasına rağmen İtalya bir Akdeniz ülkesidir ve ticaret ülkesidir.

Yani tam bir ülke değil belki ama işte Venedik işte Floransa gibi küçük şehir devletleri öyle ticaret yaparlar ki burada insanlar mesela Almanya'ya Fransa'ya oranla daha açık görüşlüdür.

Ve şey düşünün derim ben hep Roma'da yürüyorsunuz Pantheon var. Pantheon'u yapabilecek mimar yok mesela işte Orta Çağ'da. Pantheon'un nasıl yapıldığını unutuyorlar. Peki Pantheon'u yapmak için ne yapmaları gerekiyor?

latince öğrenip Vitrivius'un