Ekrem Demirli, Ebû Talîp Mekkî, Kûtü'l-kulûb: Havâtır Bahsi , 1.Seminer

Şimdi bu geçen yıllarda böyle bir milenyum tartışmalar olmuştu.

Bir Papa, şey bu Benek Titus, bundan bir önceki.

Şöyle bir şey söylemişti.

Dedi ki, birinci bin yılda Avrupa Hristiyan oldu.

İkinci bin yılda Amerika Hristiyan oldu.

Üçüncü bin yılda ise Asya Hristiyan olacak demişti.

Şimdi demek istediği şey şu.

Bir toplumun Hristiyanlaşması böyle bin yıllık bir olay.

Yani böyle pat diye olan bir şey değil.

Mesela biz şöyle diyebiliriz.

İslam toplumlarının aslında İslamlaşma serüveni devam ediyor diyebiliriz.

Yani buna bir eleştiri yoktur.

Yani bu süreç böyledir.

Çünkü İslam'ın bir kültür üretmesi, İslam'ın bir medeniyet üretmesi,

İslam'ın siyasi tecrübe üretmesi, ahlak üretmesi vs.

ve bunun topluma mal olması böyle kolay olmuyor.

Bu önemli bir mesele.

Dolayısıyla şimdi burada birinci faktör yani İslam'ın o ilk çağlarındaki büyük hareketlilikte birinci faktör şey Müslümanların, Müslümanlaşma hareketlerinin güçlenmesi.

Yani çok farklı alanlardan çok farklı kesimler şey oluyor.

Şimdi Müslümanlaşma hareketleri güçlenince bir şey daha var.

Yeni nesiller ortaya çıkıyor bir de onların Müslümanlaşma sorunu var.

Yani mesela diyelim ki Türkler bir nesilde Müslüman oluyor ama ikinci nesle bu Müslümanlığın aktarılması var.

Ya da İranlar Müslüman oluyor.

İkinci nesilde bu Müslümanlığın aktarılması var.

Halbuki şimdi toplumların kendine göre töreleri var.

Kendilerine göre eğitimleri var.

Gelenekleri var, görenekleri var.

Burada da ciddi problemler oluyor.

Bütün bunlar yani bu Müslümanlaşma serüveni, Müslümanlaşma süreci mezhepleri ortaya çıkartıyor.

Yeni yaklaşımları, yeni durumları ortaya çıkartıyor.

Çünkü herkesin, kimse boş değil aslında.

Yani bir adam Müslüman olduğunda boş gelmiyor.

Bir kanaatle geliyor.

Dolayısıyla şimdi o kanaat İslam'da yeni bir mezhep ortaya çıkartıyor.

Bunu şimdi bu bakış açısına bakarsanız çok olumsuz olabilir.

Yani o zaman mezhepleşme sanki İslam'a karşı bir var olma çabası gibi de olabilir.

Ama İslam mesela sünnili teşekkül ettikten sonra işte rafizi hareketler, bilmem şu hareketler, bu hareketler diye dışlayınca işin böyle bir tarafı olduğunu da tespit etmek lazım.

İkinci bir başka nokta o da şu arkadaşlar.

Şimdi bence bu genellikle İslam üzerinde çalışmalarda ihmal edilmiş.

En azından Müslümanların ihmal ettiği bir konudur.

O da şu.

Şimdi İslam Doğu Akdeniz'e geldiğinde Doğu Akdeniz'de sadece İslam'da canlanma olmadı.

Doğu Akdeniz'de bütün olarak büyük bir canlılık yaşanmaya başlandı.

Yani bunu şunu gibi düşünün.

Mesela diyelim ki İngilizler veya Avrupalılar 19. 20. yüzyılda İslam toplumlarını işgal ettiler.

Şimdi işgal ettiklerinde burada sadece Avrupa kültürü canlanmadı.

O kültürün canlanmasıyla birlikte burada ne kadar kültür varsa hepsi de canlanmaya başladı.

Neden?

Çünkü bir yerde bir düşünce gelişmeye başladığında aslında ötekiler de gelişiyor.

Yani böylece mesela biz Doğu Akdeniz'in tarihini yazsak, 8. 9. ve 10. yüzyılları bütün Doğu Akdeniz'in dünya tarihinde en parlak dönemleri olarak yazabiliriz.