Fatih Altaylı ile Pazar Sohbeti: "Baklavadan diyabet olunmaz" / Nadir Güllü & Prof. Dr. Celal Şengör

Üretirken yemediğini yedirmemek, yönetirken başında durmak,

pazarlarken de kaliteli yapıp hesaplı satmak.

Bu benim Karaköy Güllüoğlu, babamdan aldığım bir nadigür olarak anayasal.

Şimdi ne oluyor?

Müşteri dededen toruna.

Ben işini küçükken dedem getirirdi diyor.

Şimdi ben torunumu getiririm diyor müşteri.

Ben de öyle.

Beni küçükken dedem getirdi.

Bu bir semboldir.

Şimdi siz nesiniz?

Fatih Ateş.

Adres şahıs markasısınız.

Sen bugün nereye gidersen gel.

Şahısındır.

O da öyle.

O değil ha.

Bak İbni Otoyli olsun.

Tabii tabii.

Celal Çengör hocamız olsun.

Bak mesela müşteri de böyle oluyor dediydi ya.

Babam giderdi beni götürürdü.

Şimdi Asım geliyor.

Benim oğlum.

Torun geliyor.

Allah rahmet eylesin.

Birkaç sene önce Beyti Bey'e yemeğe gittik.

Beyti de.

Beyti Amca.

Beyti amca yemeye gittik.

Beyti amca geldi masaya oturdu.

Yanımda da bir banka genel müdürü arkadaşım vardı.

Dedi ki ben bunun dedesiyle başladım.

Babasıyla devam ettim.

Şimdi de bununla yemek yiyorum dedi.

Bizde dördüncü nesilimiz.

Beyti amcanın müşterisiydi.

Siz Asım'a söylemiş.

Sen demiş dördüncü nesilsin.

Bizde Zeynep dördüncü nesildi işte.

Evet.

Beyti amca biliyorsun artık pek işe falan gidemiyor.

Ya sorma biliyorum.

O benim önderimdir.

Baba oğul gibiyiz.

Hep gelirdi oğlum derdi.

Ben dükkanda dururdum.

Bazen eşime derlermiş.

Şu an niye dükkanda duruyor?

Oğlum dedi bu diyenlere inanma.