Fatih Altaylı ile Pazar Sohbeti: "Baklavadan diyabet olunmaz" / Nadir Güllü & Prof. Dr. Celal Şengör

Derken derken mutfak dünyaya

Türkiye yayılıyor. Babam da Karaköy'e

getiriyor. O kadar. Yani İstanbul'a

gelmesi babanızda. Babam da.

Gülüloğlu markasının İstanbul'a gelmesi babanızda.

Evet. Daha evvel

konaklarda yapılıyormuş ama dükkan

yokmuş. Savaşlarda, Birinci Dünya Savaşı'ndan

sonra yokluklar olmuş.

Yani o şeyler bitmiş.

Artık ilkel olmuş her şey. Babam

uyuyan aslanı uyandırmış. İstanbul'a gelmiş.

İlk baklavacı dükkanını açmış. Nerede açmış?

Karaköy'de. Daha önce İstanbul'da baklava

yok mu? Yok. Yani şey var.

Kalmış Mısır çağısında pamuk

yağına yapılmış itici şeyler

artık. Ama babamın

rahmetlerinin zekası ve

şeyi çağıran kişi

balık vardı. Karaköy'de balık satılırdı.

balığın üzerine de tatlı çok gelirdi.

Bir de ben

küçüklüğüm orada geçti. Rum elmeni Mussevi ile büyüdüm.

Yani Yorgul Hristiyo ile büyüdüm.

Orada hatta Perşembe pazarı vardır.

İşte Bangalara Cadde zenginler

olduğu mülküde olduğu için baklığı o zaman

herkes alamazmış. O zaman iç dünyasının

kalbi Karaköy'de atardı. Necati Bey

Caddesi, Bangalara Caddesi.

Bütün her şey oradaydı.

Wall Street Karaköy'dü.

Eminönü ve Karaköy'dü İstanbul. Bizim Antalya

ambrıdı. Dedim biliyorsun. Hemen karşısındaydı.

Sirkeci'deydi.

Sirkeci zaten ambarlar yeriydi eskiden.

Evet, evet. Sirkeci'de ambarlar vardı.

Arkasında borsa vardı.

Tabii şimdiki borsanın arkası olmayan

bir borsa vardı. Onun yanında tahıl

borsası vardı. Orada hatta

borsa lokantası da o yüzden oradayız zaten.

Hatta Halil orduydu.

İstanbul Halil orduydu. Halil de emin önündeydi zaten.

Hacı Bekir. Onlar gibi

200 küsur sene, 250 sene.

O daha eski, o 700'lerden.

Evet, o biraz daha eski bizde. O daha eski.

Yüzyıllık markanın da kurucusuyuz. O bizden biraz daha eski.