KÖTÜLÜK PROBLEMİ || TANER BEYTER

Mesela bir kelamcı bunu asla kabul etmez. Böyle bir şey asla olmaz.

Burada şöyle bir şey var hocam. Bizim ekollere baktığımızda, felsefe ekollerimizde,

mesela İslam felsefesi ekolleri veya kelamcıların ekollerine baktığımızda,

bu üç sıfaktan birisi oldukça gölgelidir zaten ekollerde.

Yani mesela bir İslam filozofu nazarıyla baktığımızda, kudret dediğimiz şey çok gölgeli bir şeydir.

Zorunlu bir nedensellik içerisinde tanrısal hareketleri açıklamaya çalışırlar.

Yani bizatihi gerektirdiği özellikleriyle doğa var olur.

Yani burada işte karar verdim, şu an yaptım filan gibi bir yaratmayı anlamazlar onlar.

Burada aslında mesela kudret çok gölgeli bir sıfata dönüşüyor.

Veya şey de bir kelamcı nazarında baktığınızda burada da üçüncü sıfat iyilik dediğimiz şey oldukça nasıl söyleyeyim gölgeli bir şeye dönüşüyor.

Bir kelamcı nazarında Allah mutlak kudrettir.

İrade eder, o an yapar.

Mutlak bilgilidir. İyilik

ya iyilik Allah'ın emrettiği şeydir zaten.

Yani subjektif bir iyi

ve kötü yok.

Pardon, objektif bir iyi ve kötü yok.

Allah emredince bir şeyler iyi oluyor.

Bunun aslında manası, felsefi manası

aslında sıfattan birini gölgelemektir.

Yani aslında

ekoller kötülük problemi ne?

Ben o yüzden bu problemi şeyde, İslami mantıkla

anlamakta zorlanıyorum. Sanki o

şeyden geçiyorlar gibi.

Yani o bir tırpanı var problemin.

O tırpana göre yapılmış ve şekil ondan tık diye geçiyor gibi geliyor bana.

Ki bunlar azınlık görüşler de değil.

Yani birisi filozoflar, birisi eşerler.

Eşerler kelamcıların en büyükleri.

Diğer iki ekolde biraz daha mesela maturlilikle mutezile de belki bir tık problem olabilir.

Çünkü onların başka tasavvurları var.

Yani mesela şeyin objektif bir iyinin varlığına ve Allah'ın buna göre emirde bulunduğuna inanıyorlar.

Ama mutlak kudrete de inanıyorlar.

filan burada bir problem var ama bunlar

eşerlik özellikle çok yaygın

İslam coğrafyasında. Yani biz de mesela

maturidiyiz diyoruz Türkiye'de fakat

standart bir alimin

düşünme biçimi eşeridir.